زندگی بسیار ساده است ،از همان دست که بدهیم ،از همان دست می گیریم .

هر گونه در باره ی خود بیندیشیم ،برایمان به واقعیت در می آید .من معتقدم که هر کس

از جمله خودم ،مسئول همه ی چیزهایی  است که در زندگی پیش می آید .هر اندیشه ای

که از ذهن ما می گذرد ،آینده ی ما را می آفریند .هر کدام از ما ،با اندیشه ها واحساسهایمان

تجربه های خود را می آفرینیم.اندیشه هایی که به ذهن ما راه می یابد وکلماتی که برزبان

می رانیم ،تجربه های ما را می آفریند.

خود ما اوضاع وشرایط را می آفرینیم ،وبعد برای ناکامی خود ،دیگران را سرزنش می کنیم

واقتدار خویش را از دست می دهیم .هیچ کس وهیچ جا وهیچ چیز ،بر ما اقتداری ندارد.زیرا

ما تنها اندیشه ور ذهن خودمان هستیم .ما تجربه ها وواقعیت خویش .همه ی کسانی را که در

این واقعیت جا گرفته اند می آفرینیم .

هر اعتقادی که درباره ی خود یا در باره ی زندگی داشته با شیم ،برایمان به واقعیت در می آید.

کائنات ما را در هر اندیشه ای که بر گزینیم وبه آن معتقد باشیم ،کاملاً حمایت می کند.

به عبارت دیگر ،ذهن نیمه هشیار ما ،هر اعتقادی را که انتخاب کنیم می پذیرد .هردو عبارت

به این معناست که آنچه در باره ی خود ،ودرباره ی زندگی معتقدم ،برایم به واقعیت در می آید .

آنچه درباره ی خود ودر باره ی زندگی می اندیشی ومعتقدی ،برایت به واقعیت در می آید .

وما برای آنچه می توانیم بیندیشیم ،انتخاب های نا محدودی در اختیار داریم.

بیشتر ما درباره ی این که کی هستیم عقایدی نا بخردانه ،ودر باره ی این که زندگی

 را چگونه باید زیست ،قواعد بسیار بسیار خشکی داریم .

این به معنای سرزنش ما نیست.زیرادر این لحظه ،به بهترین کاری که از دستمان بر می آید

سر گرمیم .اگر دانش وفهم وهشیاری بهتری داشتیم ،حتماً به کار دیگری دست می زدیم .

تمنای من این است که به دلیل جایی که در آن قرار دارید ،خود را به دیده ی تحقیر ننگرید.

این واقعیت که من راواین کتاب را یافته اید ،نشان می دهد که آمادگی ایجاد تغییر تازه را

در زندگی خود دارید .پس قدر خود را بدانید وبه خاطر داشته باشید که عباراتی نظیر این که:

«مرد نباید گریه کند » یا «زن نمی تواند پول در آورد » عقاید محدود کننده ای است که

باید در زندگی کنارشان گذاشت.

نقطه ی اقتدار همواره در لحظه ی حال است .

همه ی رویداد هایی که تا این لحظه از عمرتان تجربه کرده اید،آفریده ی اندیشه ها واژه هایی
که دیروز وهفته ی پیش وماه گذشته وپارسال وبسته به سنی که دارید-ده،بیست،سی،چهل،

یا چندین سال پیش –به کار می بردید.

هر چند که این گذشته ی شما بوده است ،اما گذشته تمام شده وپی کار خود رفته است .آنچه در

این لحظه مهم است ،این است که اکنون چه چیز را برای اندیشه واعتقاد وبیان خود،انتخاب

 می کنید.زیرا این اندیشه ها واعتقاد ها وسخن ها ،آینده ی شما خواهند آفرید .نقطه ی اقتدار

شما در همین لحظه ی حال است ؛وهمین لحظه ی حال ،تجربه های فردا وهفته ها وماه ها

وسال ها آینده ی شما را می آفریند.

تنها چیزی که با آن سروکار داریم اندیشه است واندیشه می تواند عوض شود .

مسئله ی ما هرچه باشد ،تجربه های ما تنها تظاهر بیرونی اندیشه های درونی ماست.حتی

نفرت از اندیشه ای است که درباره ی خود دارید .

چه باور کنید وچه نه ،ما اندیشه های خود را انتخاب می کنیم.

شاید از روی عادت ،آنقدر به اندیشه ای فکر می کنیم که دیگر متوجه نشویم خود ما آن اندیشه

را انتخاب می کنیم .اما انتخاب نخستین ، با خود ما بوده است .می توانیم اندیشیدن به اندیشه های

معینی را نپذیریم .ببینید که چه بسیار اندیشه ای مثبت درباره ی خود ر نپذیرفته اید.